Samen opgegroeid

Vanavond is het zover, ik ga naar het laatste deel van Harry Potter (part 1). Ik kan mij nog goed herinneren dat ik in groepje 5 (schat ik) zat en juffrouw Birgit ons voorlas uit Harry Potter. Het was ongeloofelijk spannend en terwijl ik luisterde stelde ik mij deze hele wereld voor. De magie, de school... Hieruit ontstond een meisje dat verliefd werd op de wereld van Harry Potter. Of ik fan ben van Harry Potter? Nee. Of ik álle boeken gelezen heb? Nee. Maar wat hou ik ervan om die boeken te lezen, of om de films te zien. Als ik het verhaal zie of lees dan wordt ik er helemaal in meegezogen en beleef ik het mee. En het fijnste vind ik, als ik dan 's avonds in bed lig, dat ik dan heerlijk hierover kan fantaseren... Over, als ik, ook naar deze tovernaarschool zou gaan. Ik fantaseer er wat over en met een beetje geluk neem ik de gedachten mee in mijn droom en dan 'ben' ik even op Zweinstein. Even beleef ik hoe het is om in een andere wereld te zijn waar alles mogelijk is. Dus niet alleen vind ik het gewoon leuk om de film te zien, maar ook vind ik het fijn wat dit hierna met mij doet. Heerlijk.

Een jong jongetje met een klein stemmetje, een ronde bril en een bliksemschicht op zijn voorhoofd. Een jongetje genaamd Harry die opgroeide als weeskind in een gezin dat hem niet liefhad. Een jongetje dat op perron 9¾ door een muur moest lopen om naar de Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus te gaan. Een jongetje die daar zijn beste vrienden leert kennen, maar ook zijn vijanden. Dit jongetje is nu een man en zal nu voor eens en vooraltijd afrekenen met zijn aardsrivaal.

Harry is ouder geworden, Daniel Radcliffe is ouder geworden maar zo ben ik ook. Het kleine meisje van de basisschool zit nu op het HBO. Maar zowel als in de volwassene als in het basisschoolmeisje zit dezelfde nieuwsgierigheid, fantasie en verlangen naar het ontdekken van een andere wereld.